Internetowe Archiwum KPN - strona glowna
najwazniejsze dokumenty kpn z l. 1979-1993
teksty polityczne Leszka Moczulskiego z l. 1973-2004
inne dokumenty
Historia KPN
procesy polityczne kierownictwa kpn
encyklopedia kpn
czytelnia prasy kpn
wspomnienia dzialaczy  kpn
najwazniejsze publikacje nt. kpn
historia marszow szlakiem I Kompanii Kadrowej w l. 1981-1990
forum bylych dzialaczy kpn
kontakt z administratorem

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Marsze Szlakiem I Kompanii Kadrowej

Kadrówka 1982

 XVII (2) Marsz – 1982


          W roku 1982 nie było możliwe zorganizowanie Kadrówki przez Solidarność. 13 grudnia 1981 roku wprowadzono w PRL stan wojenny, Solidarność została zawieszona, a swobody obywatelskie mocno ograniczono. Większość osób, które były aktywne przy organizacji Marszu w roku 1981, została internowana: Witek, Węglarski, Chałoński, Boroń i Steckiewicz. Boronia zwolniono już w marcu 1982 roku, a Chałońskiego oraz Steckiewicza – internowanego w maju 1982 roku – w lipcu. Witek wyszedł na wolność dopiero we wrześniu 1982 roku, a Węglarski – w listopadzie. Z kolei Kulak został w 1982 roku powołany do wojska na dwa lata.
Spośród uczestników Marszu w 1981 roku internowani zostali m.in.: Mieczysław Majdzik (zwolniony we wrześniu 1982), Jerzy Mohl (ur. w 1963 – najmłodszy internowany w Polsce, zwolniony w maju 1982) i Krzysztof Łakomiec (zwolniony w lutym 1982).
          Marek Bik (ur. w 1963) został aresztowany w maju 1982 roku (zaraz po maturze) i skazany w październiku 1982 roku za druk ulotek KPN na 3 lata (był jednym z najmłodszych więźniów politycznych stanu wojennego).
          W styczniu 1982 roku załamał się stan zdrowia Józefa Herzoga. Trafił do szpitala, wypisano go wprawdzie do domu, ale zdrowia nie odzyskał i w styczniu 1983 roku zmarł. Przed śmiercią Herzog na zebraniu ZLP miał przekazać Krystianowi Waksmundzkiemu1 – ówczesnemu przewodniczącemu Obywatelskiego Komitetu Opieki nad Kopcem – opiekę nad kryptą oraz kopcem, co miał potwierdzić kolejny prezes ZLP Jan Łobodziński. W tym czasie Waksmundzki był już członkiem Prezydium Zarządu Okręgowego ZLP w Krakowie. Gest Herzoga interpretowano jako nałożenie na Waksmundzkiego honorowych obowiązków. On sam jednak interpretował to inaczej – jako ustanowienie go następcą Herzoga (choć Waksmundzki z racji wieku nie miał nic wspólnego z Legionami).
          W tych warunkach główny ciężar przygotowania i przeprowadzenia Kadrówki w 1982 roku spadł na pozostającego na wolności Pęgiela. Z uwagi na rygory stanu wojennego, organizując Marsz, korzystał z parasola ochronnego Obywatelskiego Komitetu Opieki nad Kopcem Marszałka Józefa Piłsudskiego, który – mimo stanu wojennego – nie został zdelegalizowany ani zawieszony, jako część TMHiZK. W rezultacie choć przemarsz był nielegalny, niezgłaszany władzom, to mówiono, że organizuje go komitet. Dla bezpieczeństwa przyjęto formułę, że Marsz jest pielgrzymką z Krakowa do Częstochowy, która idzie przez Kielce (rzeczywiście po zakończeniu Marszu w Kielcach część jego uczestników pojechała na pielgrzymkę do Częstochowy – co odtąd stało się stałym elementem wszystkich kolejnych Kadrówek). Ta Kadrówka, wyjątkowo, jako jedyna szła bez emblematów.
          Wzięli w niej udział niemal wyłącznie uczestnicy Marszu z 1981 roku. Było to 16 osób z 4 miejscowości10, z czego całą trasę przeszło 14 osób (w tym z Krakowa – 10, z Kielc – 211).

czytaj dalej...

 

.